Tag: wilfrid blunt

The Polish author Stefan Bojanowski writes in his 1906 book, Sylwetki koni orientalnych i ich hodowców, that in 1864 Sultan Abdülaziz purchased 92 horses from the Białacerkiew estates of the Branicki family, and incorporated them into his stud (p. 73): Bez przesady powiedzieć można, że obok „sanguszkowskich“ koni — konie „białocerkiewskie“ wychowywane na bujnych stepach żyznej Ukrainy w stadach hr. Branickich, były w Europie do niedawna najbardziej poszukiwanymi końmi krwi wschodniej, czego dowodzi fakt, że Sułtan Abdul-Azis, chcąc założyć dla siebie pod Konstantynopolem prywatne stado silnych i rosłych, a przytem szlachetnych oryentalnych koni, wysłał w r. 1864 na Ukrainę do stad białocerkiewskich swych koniuszych i weterynarza, którzy zakupili: 2 stadne ogiery, „Jarzmę“ i Inaka“, obydwa po wywodowym Indyaninie, 8 koni wierzchowych, 6 zaprzęgowych, 48 matek, 17 trzyletnich, 21 dwuletnich i 4 rocznych klaczek. Jeżeli odliczymy 14 koni wierzchowych i powozowych, które jako konie użytkowe nie poszły do stada, to pozostała jeszcze poważna liczba 92 koni, które hr. Braniccy oddali jako cenny materyał hodowlany do „sułtańskiego stada“,—a to wystawiło Białocerkwi bezsprzecznie najchlubniejsze świadectwo naszej polskiej hodowli. The horses bought for breeding were two stallions, Jarzmo and Inak, both sons of Indjanin, 48 broodmares, 17 three‑year‑olds, 21 two‑year‑olds and four yearling fillies.…